Een rechtzaak, avant la lettre “Kipper Karten”

In een legging uit de praktijk, bleek dit nog maar eens een schoolvoorbeeld. Alle 3 de gerechtskaarten (gele stippen), lagen in de comfortzone van Hauptperson n°1 (Rode verfstip en binnen het groene kader). n°23, Gericht+ n°29, Gefängnis+ n°30, Gerichtsperson raken elkaar ook nog eens aan.

20150527_082703-1

 

Normaliter werk je met de Kipper net zoals andere kaarten ook conceptueel. Gericht hoeft niet altijd effectief het gerecht te zijn, maar kan ook een situatie voorstellen waar geoordeeld wordt over moreel of immoreel, eerlijk of oneerlijk, dit kan ook gewoon in een informele context (als andere kaarten dit bevestigen). De regel is, hoe meer “gerechtskaarten” bij de persoonkaart liggen en hoe meer zij elkaar aanraken, ahw aandacht vragen, des te waarschijnlijker is een effectieve rechtzaak. Dit was hier ook het geval. Gefängnis heeft in dit geval ook niet geduid op effectieve gevangenisstraf (is geen must) maar op een “straf”, boete…

De uitspraak was positief voor de raadzoekende, dit werd immers al verraden door “Guter ausgang”(in die liebe) de liebe zat niet in de context, dus de goede afloop zat in het “contact” or “relatie” dat men op dat moment had. Met de advocaat, openbare aanklager, enzovoorts…

Advertenties

Antwoord op iemands vraag ivm de Petit Etteilla.

104533_001bibliodelBest een (hele) tijd geleden stelde mij iemand de vraag, waarom te lezen staat in Etteilla’s (L’art de Tirer les cartes 1770)boek: “orné de 33 gravures”?

Voor degene die bekend zijn met de Petit Etteilla, weten dat dit gebaseerd is op een gereduceerd kaartspel (zoals de meeste echt oude systemen) van 32 kaarten. Ik weet niet meer wie het mij vroeg? De persoon in kwestie vond het vreemd dat er op het einde van de rechtse bladzijde te lezen staat: “orné de 33 gravures”. (= 33 versierde afdrukken/prints).

Bij de Petit Etteilla zit ook de ‘Etteillakaart” bij, de persoonskaart, of “carte-blanche”. Dit brengt het totaal op 33 kaarten bovenop de vier courante reeksen van azen+7,8,9,10,boer,dame,heer.

 

 

La Papesse

Helaas zijn bij de oude, originele tarotspellen nooit richtlijnen bijgevoegd wat de afbeeldingen willen zeggen, wie erop staat en waarom. Omdat de afbeeldingen vaak verbeeldingen van (filosofische of esoterische) begrippen zijn, kan wel een poging gedaan worden om de kaarten te verklaren. 

Een van de kaarten waar tarothistorici hun tanden op stukbijten is De Pauzin. Deze kaart werd in een later stadium door sommige occultisten omgedoopt tot De Hogepriesteres en is onder deze naam bij de meeste tarotisten bekend. Dit door toedoen van de grote populariteit van de Rider Waite Smith Tarot. Niettegenstaande dat we de sfeer van de kaart aan de hand van de symboliek kunnen achterhalen, kan niemand met pertinente zekerheid zeggen wie deze vrouwelijk paus op de desbetreffende kaart effectief is of beter was. Er zijn meerdere theorieën en daarvan zijn er twee in het bijzonder het meest aanneembaar.

Pausin Johanna

De legende gaat dat pausin Johanna, verkleed als man, samen met haar minnaar vluchtte naar Athene om er te studeren. Op een later tijdstip trok ze naar Rome. De Kardinalen waren zeer onder de indruk van de in Athene opgedane kennis, met als gevolg dat ze het via een tussenstation als curriekardinaal uiteindelijk tot paus schopte.

Beeltenis van Pausin Johanna, afkomstig uit een manuscript uit de Bibliothèque nationale de France, circa 1560

Ondertussen wist natuurlijk niemand dat zij een vrouw was. Na een pontificaat van twee jaar en twee maanden zou ze bevallen zijn tijdens een processie en ter plekke sterven. Andere bronnen vermelden dat ze gestenigd zou zijn voor deze heiligschennis. Deze leggende wordt door historici zowel betwist als verdedigd.

Pausin Johanna bevalt tijdens een processie. Door Giovanni Boccaccio, omstreeks 1353

Grappig om te weten is, dat er naderhand effectief gecontroleerd wordt of een aangestelde paus ook echt een man is. Als dit positief bevestigd wordt, zegt men in het Latijn: testiculos habet et bene pendentes (“hij heeft testikels en ze hangen goed”). Dit gebeurt zittend op een speciaal ontworpen stoel.

Vanuit de iconografische traditie werd het instituut “kerk” ook in de geschiedenis voorgesteld als een vrouw met een liturgisch gewaad, met een tiara en pauselijke attributen. Dit zou op zichzelf ook een plausibele verklaring zijn, ware het niet dat de paus zelf de 5e tarotkaart is. Dit maakt dat deze gedachte teniet kan worden gedaan.

Zuster Manfreda

Guglielma stichte rond het einde van de 13e rond de Milanese stadsstaat een revolutionaire sekte die de Guglielmites werd genaamd. Deze sekte predikte dat er een nieuw tijdperk aankwam, waarin het zou duidelijk worden dat de heilige geest vrouwelijk was. Zuster Manfreda zou na de dood van Guglielma verkozen zijn tot de eerste vrouwelijke Paus.

De pauzin van de Visconti Sforza Tarot, een van de oudste overgebleven tarots.

Opmerkelijk is dat Manfreda een familielid was van de Visconti’s, de clan die Milaan indertijd bestuurde en tevens de eerste tarotkaarten liet ontwerpen door een kunstenaar. Persoonlijk acht ik de mogelijkheid groot, dat de Visconti familie hun familielid heeft geëerd in hun tarot.

Wat denk jij zelf?

N° I, Le Bateleur (de Magiër).

De betekenis van De Magiër is niet meer wat het geweest is. Wat voor een figuur en persoonlijkheid staat er nu eigenlijk afgebeeld op kaart nummer één van de tweeëntwintig kaarten van het tarotspel?

lebateleurKaart nummer één draagt de naam ‘Le Bateleur’ op de oude Marseille Tarot. Vrij vertaald: goochelaar, kwakzalver en charlatan. De Magiër en De Dwaas zijn eigenlijk de twee vagebonden uit de troefkaarten. De Dwaas wordt in het echte tarotspel gebruikt als “het excuus”. Hij heeft ook het excuus dat hij niet beter weet. Hij is gestoord en leeft zodoende buiten de normale samenleving. De Magiër daarentegen kiest voor het rondtrekkende bestaan en is uiterst getalenteerd om mensen te animeren met zijn speltafel om zo aan de kost te komen. De dobbelstenen op zijn tafel zijn een oeroude verwijzing naar bedrog en onethisch geldgewin.

Voor de traditionalisten onder de kaartleggers heeft De Magiër een negatieve betekenis. Als De Magiër in een legging verschijnt, moet je volgens de oude leer op je hoede zijn. Hij kan makkelijk een draai geven aan de waarheid en je misleiden. Hij weet je te verleiden en hij weet de juiste trucs te doen. In het slechtste geval is hij tuig van de richel of een boef, als andere kaarten in de buurt dit bevestigen.

In de instructies van het Vlaamse Tarok VD Borre (1780) kun je dan ook het volgende lezen over Le Bateleur:

In de triomfen speelt hij een vast rol: die van maskeradekoning, die na drie dagen feesten ter dood wordt gebracht. Al is dit ook een spel, toch weerspiegelt de zin van deze kaart de oude symboliek: waar ze verschijnt, voorspelt ze u een plotse en snelle verandering, ja zelfs een slecht einde (als je niet oplet voor bedrog). Al is de kunstenmaker de laagste van alle kaarten, zijn invloed wordt niet zomaar teniet gedaan.

De meeste mensen denken ongetwijfeld direct aan de Rider-Waite als we het over tarot hebben. Ten onrechte volgens vele liefhebbers van de oudere tarots en kaartlegmethodes, waaronder ook ondergetekende. Waite en Smith gingen immers de mosterd halen bij vele bestaande tarotspellen en gepubliceerde occultisten. De new age en psychologisch getinte schrijvers, leraars en tarotlezers hebben in de loop der tijd de negatieve invloed en betekenis, net zoals bij de meeste andere kaarten, helemaal laten verdwijnen. Desalniettemin kun je zelfs als je goed zoekt in het witte boekje van de Rider-Waite nog verschillende negatieve(re) instructies en betekenissen van De Magiër vinden.

Lenormand mutanten.

Onlangs werd me de vraag gesteld hoe het komt dat op sommige “Lenormandkaarten” een andere nummering of andere kleur (harten, ruiten, klaveren, schoppen) wordt gehanteerd. Deze dame in kwestie liet me de volgende afbeelding zien bij haar vraag. Een opmerkzaam oog kan gelijk zien dat de nummer op de kaart n°6 is, in plaats van het gebruikelijke n°16. Meer nog deze kaart draagt ook niet harten 6…

10731046_10153612067024625_2603031916636132249_n

De uitleg is heel eenvoudig, we spreken van een standaard en een niet- standaard Petit Lenormand. De standaard Petit Lenormand is het spel dat is afgeleid van Das spiel der hoffnung (Hechtel 1799), en naderhand (in de 1840’er jaren) opnieuw is uitgegeven onder een andere naam, nl Wahrsagekarten Lenormand. Dit wil dus zeggen dat de standaard Lenormand exact dezelfde nummering heeft (1-36) met dito namen (Ruiter, klaveren, schip) en bovendien dezelfde kleur en overeenstemmende getalwaarde heeft (harten 6, schoppen 7 enz) als het originele Das spiel der hoffnung.

Bron/eigendom Britisch Museum. Das spiel der hoffnung.

Omdat de naam Lenormand een enorme marketing was vroeger, sprongen meer kaartenmakers op het idee van hun waarzegspel ook op te leuken met haar naam. Zo zijn er tal van mutanten ontstaan,  deze hebben echter nooit de populariteit gekend van de standaard Petit Lenormand. Sommige van deze niet standaard spellen hadden meer kaarten, andere afbeeldingen, niet overeenstemmende kleur (harten, schoppen,…). Een spel dat wel vrij bekend is geworden onder de naam Lenormand is Le Grand Jeu Lenormand.

De ware stem van het orakel willen horen/Klassieke Cartomantie

15825994_10154253790694677_8171223557120680526_nVaak krijg ik de vraag van mijn cursisten waarom sommige kaartlegsters of kaartleggers geneigd zijn om zelf betekenissen aan hun specifieke kaartspel te geven EN hoe fout dit is. Degene die mij persoonlijk kennen, weten dat bij deze vraag mijn hart een keer overslaat en mij een akelig gevoel besluipt LOL. De ware rede waarom “ze” dit überhaupt doen moet ik jullie verschuldigd blijven, ik denk dat “ze” dit zelf niet eens echt weten. Uit observatie weet ik wel dat veel mensen in dit metier willen claimen dat ze een kabel in hun kont hebben die rechtstreeks is aangesloten op het “Goddelijke Alwetende”, waardoor dat ze vinden dat zij het middelpunt van de belangstelling zijn en puur op hun ingevingen van het moment te werk gaan. Welnu, de eerlijkheid gebied me overigens te zeggen dat je op deze manier “eventueel” ook wel een nuttige reading kan afleveren als je er echt goed in bent. Niettegenstaande dat hier vaak coldreading gebruikt wordt of gepraat over de eeuwige treffer “gevoelens”.

Maar, maar, maar, maar, maar…. Dit is natuurlijk geen Cartomantie (kaartleggen) avant la lettre, dit is geen cartomantie zoals de echte ambacht het vereist. Een echte cartomancien of cartomancienne leest zijn of haar kaarten. De kaarten hebben een authentieke betekenis meegekregen, uit deze kernbetekenissen groeien dan nog evolutionaire betekenissen die als logisch verlengstuk van het kernconcept ontstaan en kunnen gebruikt worden. Een goed en pragmatisch systeem van kaartleggen of divinatie is ontegensprekelijk afhankelijk van zijn theoretische coherentie. Kaartspellen zoals de Petit Lenormand, Grand Jeu, Kipper karten, speelkaarten (enzovoorts) alsook sommige klassieke tarots, Grand Etteilla, Petit Oracle des dames kregen van de maker een instructieboekje mee, wat de betekenissen waren en hoe de kaarten gelezen moeten worden. Hiervandaan ontstaat het coherente verhaal, als je het zo doet, maakt dat je werkt met  bijvoorbeeld de Petit Lenormand en hem echt leest en geen afkooksel er van maakt. Je kan enkel maar Zweeds spreken als je zweedse woorden gebruikt. Spreken met de intonatie en accent van Calimero in het Nederlands, maakt nog geen Italiaan van je toch? ERGO, het niet naleven van deze klassieke conventies maakt dat je de taal van het orakel niet kan verstaan, sterker nog je bent dan wat mij betreft zo hooghartig dat je de ware taal in de wind slaat, om het over te nemen met jouw “onfeilbare intuïtie”. Als een Belg of Nederlander “nee” zegt, is iets heel anders dan een Griek die “nee” zegt toch? Er is niets mis met studie beste mensen, leer deze ambacht zoals het hoort! Er is maar een manier van kaartlezen= de kaarten LEZEN. Een klassieke kaartlegger of kaartlegster gebruikt natuurlijk ook zijn of haar intuitie, maar niet zoals een zelfverklaard orakel van Delphi. Zijn of haar intuïtief oordeel zal altijd te rijmen zijn aan de MOGELIJKE theoretische opties die het orakel te bieden hebben.

Casanova (Giacomo 1725-1798) en kaartleggen

De befaamde Casanova die furore maakte met zijn “veelwijverij”, kreeg ook te maken met cartomantie in zijn bewogen leven. Zijn zeer jonge minnares Zaira, wist te ontfutselen aan de hand van een raster van 25 speelkaarten dat Casanova de avond ervoor een scheve schaats gereden had.

26610314_10155254917629677_334884623_o

 

casanova

Vertaling van de originele Franse tekst:

Toen ik thuiskwam, kon ik met groot geluk een fles ontwijken die naar mijn hoofd werd gegooid met het doel te treffen. Ze gooide zich op de grond en begon met haar hoofd te bonken. Aanvankelijk dacht ik dat ze gek geworden was en twijfelde of ik hulp moest halen. Na een tijdje werd ze kalm genoeg om mij verrader te noemen en nog meer kwalijke benamingen die haar invielen. Om mijn schuld te bewijzen liet ze zien wat ik allemaal gedaan had. Alle escapades lagen erin, het gevecht, het bed, de hoer en al het tegennatuurlijke dat ik gedaan had. Ik zag er helemaal niets in, maar zij kon zich alles verbeelden. Nadat ze dit alles verteld had, gooide ik haar kaarten in het vuur…

Eerder in de tekst kan je lezen dat de ze las uit 25 in een raster gelegde kaarten.

 

 

Le Petit Jeu Vs le Grand jeu Lenormand

Ze rust anno vandaag al 170 jaar op het Père-Lachaisekerkhof in Parijs en op het vlak van kaartleggen en waarzeggerij kent haar naam nog steeds geen gelijke: Mlle. Marie-Anne Lenormand (27-05-1772 t/m 23-06-1843). Vlak na haar dood verschenen op de markt verschillende kaartspelen, die haar naam droegen. Uiteraard was dit een slim staaltje 19e eeuwse marketing. De koper dacht immers dat hij met zo’n kaartspel toegang had tot de geheimen en methodes van Marie Anne en er net zo goed kaarten mee kon leggen. De twee meest bekende van deze kaartspellen zijn ongetwijfeld het 36 kaarten tellende Le petit Lenormand en Le grand jeu Lenormand met 54 kaarten.

Er zijn helaas een hele hoop foutieve aannames over de Lenormandkaarten. Geen enkel kaartspel dat haar naam draagt, heeft zij gebruikt of ontworpen. De kleine Lenormand is ook absoluut geen vereenvoudigde versie van de grote Lenormand zoals sommige bronnen vermelden. Beide systemen hebben hun geheel eigen werkwijze en structuur.

Le petit Lenormand

De meest bekende, Le petit Lenormand, is om te beginnen veel ouder dan Le grand jeu en kent zijn oorsprong in Duitsland. Het is een waarzegspel, dat eerst bestond onder de naam: Das Spiel der Hoffnung, het spel van de hoop. Dit verscheen in 1799 op de markt en kent op zijn beurt heel duidelijk zijn oorsprong in het koffiedik lezen uit de 18e eeuw. Een tijdje nadat Mlle. gestorven was, werd dit spel opnieuw uitgebracht onder de naam: Wahrsagekarten Mlle. Lenormand. Al snel werd dit overgenomen door andere kaartenmakers in Duitsland, België en Frankrijk, die hun eigen editie uitbrachten. Weliswaar elk met dezelfde afbeeldingen, maar een andere lay-out.

Je kunt met dit spel ook kleine(re) leggingen doen, maar het is in principe gemaakt om in een volledige legging te lezen; de Grand Tableau genaamd.

Le grand jeu Lenormand

Grand-Jeu-LenormandIn dezelfde periode werd in Frankrijk bij de bekende kaartenmaker Grimaud Le Grand Jeu op de markt gebracht. Dit uiterst complexe, maar interessante kaartspel, is qua structuur en werkwijze anders dan andere type kaarten. Elke kaart bevat een mix van afbeeldingen, die ieder uit een andere vorm van devinatie komen: speelkaarten, astrologie, geomantie, bloemen en letters. Verder is in het midden, op de grootste afbeelding, een verhaal te zien uit de Griekse mythologie. Onderop zie je taferelen uit de samenleving. Je kunt bij het raadplegen van de grote Lenormand verschillende leggingen hanteren. De afbeeldingen van de ene kaart worden dan verbonden aan die van de andere kaart. Je krijgt een heel leuke interactie van betekenissen, kruisgewijs, van links naar rechts en andersom. Dit spel is voor de ware doorzetters, je moet het goed bestuderen en een ijzersterk geheugen hebben. De kaarten zitten boordevol informatie en verrassende verhaallijnen en ze zorgen voor prachtige, uitgebreide en nauwkeurige readings.

De kaarten zijn duidelijk geïnspireerd op de authentieke werkwijze en interesses van Marie-Anne zelf. In veel van haar boeken herken je haar belangstelling voor de Griekse mythologie, en haar kennis van bloemen en astrologie. Uit getuigenissen van klanten kun je bijvoorbeeld lezen dat ze vreemde grote geschilderde kaarten gebruikte, met onder andere astrologische tekens, bloemen en letters.

 

Voor de ware Lenormandfan, mag Le grand jeu Lenormand eigenlijk niet in de verzameling ontbreken. Ook al heeft Marie-Anne nooit echt haar werkwijze onthuld, dit spel komt zonder twijfel het dichtst in de buurt!

De Kipper karten

Alhoewel de oorsprong van de Kipperkaarten met mysterie is omgeven, zijn de kaarten zelf zeer praktisch in gebruik. Als je vertrouwd bent met het kaartleggen volgens de cartomantiemethode, gaat dit spel je zeker aangenaam verrassen. Het heeft immers ook die heerlijke rechttoe rechtaan sfeer, zoals de speelkaarten of de Petit Lenormand.

Oorsprong

Over de oorspronkelijke bezieler van de Kipperkaarten zijn speculaties, echter heeft tot op heden nog niemand voor de volle honderd procent deze vermoedens als waarheid kunnen staven. Vermoed wordt dat een zekere Susanne Kipper de kaarten rond 1873 heeft ontworpen. Deze, oorspronkelijk uit Berlijn afkomstige, dame verbleef in die tijd in het Duitse München. In research naar kunst in het algemeen of zoals hier kaarten, wordt gekeken naar zaken zoals kleding, meubilair, huizen, bouwstijl, taal, enzovoorts. Zo krijg je meer duidelijkheid over de tijd en of plaats waar de maker van de afbeelding zich heeft door laten inspireren. Dit alles komt perfect overeen met die periode in Duitsland.

De personen en taferelen die op de kaarten zijn afgebeeld, lijken wel weggelopen uit de Film Sissi. Expert Suzanne Zitzl weet te vertellen dat de Kipperkaarten uit Bavaria (het Duitse Bayern) afkomstig zijn. Ze baseert zich hierbij op de plaatsnamen op de afgebeelde richtingaanwijzers, de torens en de typische klederdracht. Dit is dan ook onweerlegbaar. In onderstaande video heeft ze een sfeerimpressie gemaakt, door afbeeldingen, foto’s, de kipperkaarten en klassieke muziek samen te voegen.

Kaartlegexpert Anne L. Biwer meent te weten dat de mevrouw Kipper zich bij het ontwerpen van haar kaartspel heeft laten inspireren door de Kleine Lenormand kaarten. Ze hebben meerdere overeenstemmende kaarten, zoals onder andere de Brief of het Huis. Dit zou op zich mogelijk zijn, echter zijn deze thema’s zo goed als altijd een vast item in verschillende waarzegspellen en derhalve is dit voor mij persoonlijk nog geen feit.

15823626_641909006011778_1613376942271255432_n

Door mijn persoonlijke research en studie van de geschiedenis van het kaartleggen en uitwisseling met collega’s weet ik dat vele geschreven bronnen uit de 19e eeuw uiterst onbetrouwbaar zijn. Mensen kregen in deze periode weet van marketing en lieten ze zich niet weerhouden om informatie uit boeken of over kaarten in het algemeen, aan te dikken om niet te zeggen te verzinnen. Voorbeelden hiervan zijn: het gebruik van de naam Mlle. Lenormand op een Duits spel, boeken die de geheimen van Mlle Lenormand en Etteilla zouden ontsluieren, noem maar op.

Is het feit dat een zekere Susanne Kipper in die periode daadwerkelijk in München heeft gewoond genoeg bewijs dat zij ook de ontwerper is? Ik laat het aan jou over…

De onweerlegbare feiten op een rijtje:

  • In 1873 werd  de eerste editie Kipperkaarten op de markt gebracht. Uitgegeven door Matthias Seidlein en gemaakt door een zekere Kipper.
  • In 1890, wordt een nieuwe editie gedrukt met een instructieblad over hoe je moet waarzeggen. “Karten der berühmten Wahrsagerin Frau Kipper”, stond op de verpakking.
  • In de eerste twintig jaren van de 20e eeuw zijn nog een drietal nieuwe publicaties uitgekomen, totdat in 1920 deze kaarten eigendom werden van de Firma  F.X. Schmid. Na verloop van tijd kwamen ze onder de vleugels van de beroemde kaartenmaker ASS Spielkartenfabrik Altenburg, die ze nog steeds uitgeeft.

Gebruik

Als je al bekend bent met de Petit Lenormandkaarten is dit spel, qua leeswijze en sfeer dat het uitademt, niet zo’n grote overgang. Je gebruikt de zelfde (cartomantie) methode, waarbij je kernwoorden aan elkaar verbind om een zin of begrip te vormen.

Tegelijkertijd kan de polyglot in jou ,“Deutsch lernen, ab gehts”! Het is zeker de moeite om een pakje aan te schaffen en uit te proberen!

Etteilla, le grande…

“Etteilla” is het pseudoniem van Jean Baptiste Alliette, die in Parijs leefde van 1738 tot 1791. Etteilla is de achternaam Alliette omgekeerd. Deze man is wat mij betreft de meest invloedrijke man geweest in de cartomantie. Waarom dit zo is, zal ik in de toekomst toelichten onder deze “Etteilla” rubriek (in de zijbalk)

images

Deze Franse occultist is zover als het tastbare bewijs terug gaat een van de eerste professionele cartomanciens (kaartleggers) en tevens eerste leraar in de kunst van het kaartleggen= ‘de Cartomantie”.

in 1770, bracht dit heerschap het eerste (zover we weten) boek uit over hoe je moest kaartleggen, met een “gewoon” pak speelkaarten. Etteilla, ou manière de se récréer avec un jeu de cartes, was de titel van zijn allereerste werk. Dit wil zoveel zeggen als een manier om je te amuseren met een pakje kaarten. In 18e en 19e eeuw was het gangbaar dat boeken van deze aard geschreven werden onder het motto “voor recreatie”,”voor de nieuwsgierige” of als “amusant tijdverdrijf”, dit werd vooral gedaan om uit verstikkende greep van de arm der wet te blijven, die waarzeggerij en cartomantie natuurlijk verbood. In 1773 verfijnde hij zijn methode en bracht een nieuw boek uit. La seule manière de tirer les cartes.

1023b62423fa3643538c9538c0732fee912bd283

 

Meer dan tien jaren na zijn eerste publicatie bracht hij in navolging van de Zwitser Court de Géblin (Le Monde Primitief) een boek uit over “de Tarot”. In zijn typische stijl kreeg dit de titel: “Manière de se recréer avec le jeu de cartes nommées tarots. (= hoe je te amuseren met het spel dat Tarot genoemd wordt). Naderhand kwam er nog een “Etteilla, ou l’art de lire dans les cartes” uit, in dit boek doet hij een uiteenzetting over hoe hij met cartomantie in aanraking is gekomen. Niemand in Frankrijk bezat volgens hem de gave om de kaarten te lezen behalve drie oudere mensen die hij het zag doen. Aan de hand van getrokken kaarten was iemands lot fortuinlijk of juist niet. Schoppen gaven verdriet, ruiten gaven strijd, klaveren gaven geld terwijl harten vreugde brachten.

 

In 1788 richtte hij de “Société des interprètes du livre de Thot” op. Indertijd hing men fel aan de valse aanname dat de mysterieuze Tarot uit Egypte kwam, vandaar het boek van “Thot” (Hermes Trismegistus). Naderhand werd zijn speelkaartsysteem, dat de “Petit Etteilla” (32 piquet speelkaarten+persoonskaart) genoemd werd omgevormd naar een volledig tarot spel, dat nu bij ons bekend is als de Grand Etteilla. Deze Tarot gaat de geschiedenis in als de eerste esoterische en voorspellende Tarot, in die zin, de eerste die hier EFFECTIEF intentioneel voor gemaakt werd. De Tarot bestond toen natuurlijk al heel lang, maar het enige dat zeker was, is dat dit gemaakt was om het spel Tarot te spelen.

In 1790, opent hij samen met zijn zoon, Louis-Jean Baptist een school voor magie (Nouvelle ecole de Magie), dit was immers vlak voor de Franse revolutie, om het jaar erna te sterven. In het jaar dat hij stierf werd de kroon op het werk gezet door de publicatie van de Petit Etteilla.

 

WheelofFortunespread